
Paarden die veel op stal staan, ontwikkelen soms
de nare eigenschap dat zij hun verveling op alle mogelijk manieren gaan uiten,
bijvoorbeeld door tegen de stalwanden of deuren te trappen.
In de meeste gevallen gebeurt er niets, maar de paarden kunnen hun
krachten wel duidelijk kenbaar maken.
Ook kan het zijn dat de paarden eens lekker in de stal rollen. Daar is
niets mis mee, maar de ruimte is in de meeste gevallen te beperkt. Paarden komen vast te liggen en
kunnen zich in deze
situatie beschadigen.
We zijn er nog steeds niet van doordrongen dat
paarden enorme krachten kunnen ontwikkelen, waardoor in de praktijk nog wel eens
ongelukken gebeuren.
We moeten ons ervan bewust zijn dat we de stallen zo veilig en sterk moeten
maken dat er eigenlijk niets kan gebeuren.

In deze situatie heeft een paard 's nachts kans gezien om tijdens het rollen zijn beide voorvoeten tussen de schuifdeur te duwen. Het paard heeft getracht ze terug te trekken. Zodoende heeft hij de gehele kroonrand en schoen ernstig beschadigd.

Boven de kroonrand is de opperhuid gekneusd. De
kroonrand is daardoor geheel opgezwollen. In dit geval wordt het "buigen of
barsten" waardoor de kroonlederhuid (die voor de afgroei van de hoornschoen
zorgt) niet in staat is de normale hoornschoenafgroei door te zetten.
Zolang
de voet pijn heeft, zal geen hoorngroei plaatsvinden.
De
zwelling zal eerst moeten verdwijnen waarna
de kroonlederhuid zich kan herstellen. Wel is het van het grootste belang
de voeten te beslaan om de verdere gezonde wand te ondersteunen.
Doordat
het paard zich heeft proberen te bevrijden, zijn de beide hoefijzers afgetrokken.
Daarbij is veel hoornwand meegetrokken, wat voor de smid een lastig karwei
oplevert omdat de
draagwand op veel plaatsen niet meer aanwezig is.
In dit geval worden de voeten beslagen met 3 lippen. Tussen het
hoefijzer en de zool zit een lederen rand omdat we meer zool moeten laten meedragen,
wat eigenlijk niet mogelijk is (een paard kan namelijk niet op de zool lopen
maar alleen op de hoornwand).

Na
2 maanden zien we dat de hoornschoen zich danig heeft hersteld door weer
een gezonde hoornwand te produceren die ook de normale richting aanneemt. We
proberen deze keer om de rest van de wand intact te laten terwijl hij wel los
zit. Het losse gedeelte blijft zoveel mogelijk staan omdat we dan de mogelijkheid
hebben om het hoefijzer te nagelen.
We zien bij de afgewerkte voet dat deze duidelijk uit twee delen bestaat. De hoornwand steunt nu iets meer op het hoefijzer, maar toch blijft er nog een lederen rand onder om de druk zo mogelijk te verlichten.
Van
de kroonrand tot de twee rode lijnen zien we de groei die in twee maanden is
ontwikkeld. Ook zien we nu duidelijk dat het onderste gedeelte dat los zit, nog
dienst doet voor het bevestigen van het hoefijzer.
Bij een probleem aan de voeten zal de natuur zorgen voor een extra hoorngroei. Dit is een reactie van de kroonlederhuid die plaatsvindt bij alle hoornwandproblemen.
Als
het paard wederom na 2 maanden terugkomt, zien we dat de voet achter het losse
gedeelte van de schoen is gezakt.
Nu komt het erop aan dat we
meteen een beslag aanleggen waarbij we het losse gedeelte
verwijderen en toch nog in de gezonde wand kunnen nagelen.


De natuur heeft ervoor gezorgd dat de extra groeiimpuls steeds actief blijft, waarmee we goed kunnen werken.
Aan
de bovenzijde zien we dat de goede afgroei hetzelfde model heeft als het
model van de kroonrand.
Daaronder is de hoornschoen zeer afwijkend.

Deze 3 foto's laten zien in hoeverre de hoornschoen heeft losgezeten en dat we toch in staat zijn geweest om deze tijdelijk te gebruiken. Ook kunnen we nu precies zien wat het gevolg kan zijn van een ernstige kneuzing van de kroonrand en kroonlederhuid (de plaats waar de ontwikkeling van de hoornschoen begint).
Nu
komt het erop aan dat we een beslag kunnen aanbrengen op een voet waarvan
extreem veel wand is verdwenen.
Bij deze problemen komt het erop aan goed in te schatten
wanneer de voeten moeten worden beslagen zonder dat het paard daardoor last
krijgt of kreupel gaat. Op basis van opgedane ervaringen met de groei van de
voet wordt een planning gemaakt: wat kunnen wij eventueel doen om dit zo goed
mogelijk te begeleiden.

Als we het hoefijzer afnemen, hebben we een stompje schoen, maar wel van een goede kwaliteit. Op deze foto zien we dat de kroonrand op een plaats is doorgesneden en iets hoger ligt. Dit resulteert in een afwijkende hoorngroei die niet meer normaal zal worden, maar het paard ook niet zal belemmeren.
De
voet zal nu worden beslagen met twee lippen. Het ijzer kan nog maar met 4 nagels
worden vastgezet.

Het paard heeft tot nu toe een zeer sterke normale schoen kunnen ontwikkelen zonder dat er complicaties bij gekomen zijn. We zij er nog lang niet, maar dit paard kan met een goede begeleiding en verzorging door de eigenaar weer zijn normale werk verrichten. En de stallen ......? Die zijn zo stevig gemaakt dat dit niet meer kan voorkomen.