
Wat is.....
Overhoef
is een slepend ontstekingsproces dat gepaard gaat met botwoekering.
Oorzaak
en behandeling....
Overhoef is een chronische ontsteking van het hoefgewricht en/of
kroongewricht en is te zien in
de nabijheid van de gewrichten (hoefgewricht en kroongewricht). Overhoef kan een gevolg zijn van een niet vlot
genezen artritis, van overbelasting en van het toucheren van de hoornschoen.
Voordat we de
behandeling van overhoef bespreken, moeten we de anatomie van de
ondervoet kort herhalen.
Een paard heeft alleen
scharniergewrichten. Over deze gewrichten liggen de belangrijkste buigpezen: aan de voorzijde de strekpees en aan de achterzijde de diepe en oppervlakkige
buigpees. Bij het naar voren bewegen van het onderbeen worden deze pezen
aangespannen. Zij bewegen zich over de artrose, wat een pijnreactie geeft. Het paard zal
zijn voeten minder naar voor plaatsen en vlugger opnemen.
Het resultaat is een korte en krabbelige beweging. De voeten zullen meer op de
verzenen worden belast. Zodoende zal de teen van de hoornschoen langer worden.
Bij artrose treedt altijd nieuwe botvorming op.
Overhoef leidt tot een sluipende kreupelheid die van licht tot ernstig kan
variëren
Er worden twee plaatsen
beschreven:
(rode pijl) lage overhoef (hoefgewricht)
(blauwe pijl) hoge overhoef (kroongewricht)
Op de gewrichtskanten is de botopbouw (artrose) duidelijk aanwezig.
links:
Bij het vasthouden van de teen moet de ondervoet (hoefgewricht, kroongewricht en
kootgewricht) een hoek maken van ongeveer 45 graden.
rechts:
Bij een ondervoet met artrose (hoge en/of lage overhoef) verdwijnt deze buiging en zal de ondervoet vanaf de voorknie geheel recht zijn.
Om een juiste diagnose te stellen of we met een hoge en/of lage overhoef te maken hebben is het verstanding een röntgenfoto te laten maken.

Op beide foto's zijn een duidelijke lage en hoge overhoef zichtbaar. De kiemlaag van de hoornschoen zal hierop reageren door een ruwe afgroei van hoorn.
Deze
röntgenopname is van de foto boven, de gele pijl geeft ook de plaats aan van de
artrose die ook op de zijkant van het kroongewricht zit.(hoge overhoef)
Als
we het botten bekijken zien we dat het eigenlijk veel ernstiger is dan de röntgenfoto
laat zien, het gehele gewricht zit vol artrose wat betekend dat ook de beweging
niet meer aanwezig is.

Het kroongewricht (Kroonbeen en Kootbeen) is totaal omgeven met een botbijvorming waarbij aan alle zijden ruwe haken en scherpe kanten zitten waarover de pezen moet glijden. Hierdoor zal het paard altijd een pijnlijke beweging hebben.
<<<<Het kroon en kootbeen vormen tezamen het kroongewricht
<<<<De beide botten los van elkaar, hierop kunnen we duidelijk de agressieve artrose zien.
Op de röntgenfoto zijwaarts genomen
zien we dat het gehele kroongewricht omgeven is met artrose.
Als we botten van deze röntgen opname bekijken is de ernst ervan nog groter dan
we ons kunnen voorstellen. De botwoekering heeft het gewricht een stand gegeven
die gebroken is naar achter.
De
lage overhoef (2) zit gedeeltelijk opgesloten in de hoornschoen onder het gebied
van de kroonrand (2). Dit resulteert op den duur in een pijnlijk naar
voor zetten van de voet en zal een dikke opgezwollen rand geven boven de
kroonrand.
Bij de hoge overhoef (1) zal de buiging van het gewricht niet voldoende meer
zijn. Dit leidt tot een ernstige kreupelheid. Helaas is
hieraan niets te doen.

links:
Op een röntgenfoto, zijwaarts genomen, zien we de activiteit van de overhoef
(nieuw botvorming) 1. Het
kroongewricht - hoge overhoef. 2. Kroongewricht - lage overhoef.rechts: Een opname die schuin onder een hoek van 30 graden is genomen. Hier is duidelijk de artrose op de gewrichtsranden te zien. Ook kunnen we zien dat deze artrose zeer ruw is en haken heeft, wat de beweging van het paard zal belemmeren.

De artrose (bot bijvorming) zit op het hoefgewricht en kootgewricht. De artrose zal zo explosief en agressief worden dat de buiging van de voet totaal verdwijnt. Dit gaat gepaard met hevige pijnen.
Beslag...
De voetas mag bij paarden met een overhoef niet
worden veranderd. Paarden met een overhoef zullen de verzenen meer gaan
belasten (hangen op de verzenen). Daardoor wordt de teenwand breder.
Bij het bekappen van deze paarden moet men de huidige stand waarborgen. Om
het paard toch te helpen met het over de teen te rollen, moet de teenwand meer worden
weggenomen.
Het beslag moet ruim en lang worden gelegd met een goede opzet, zodat de voet
gemakkelijk naar voor kan bewegen.
Bij deze opzet moet het break-over punt 2 tot 3 cm achter de punt van de teen
komen te liggen. Dit kan worden bewerkstelligd door de toon van het ijzer uit te smeden,
zodat we een wigvormige voorkant verkrijgen.